The 2º Malcolm Scarpa Album

 

Tamoxifeno Funk, undècimo àlbum de Caballero Reynaldo, es la continuaciòn de Hispano-Olivetti (2007), es decir, canciones de Malcolm Scarpa pasadas por el filtro reynaldo y con Anìbal G. amenizando la escucha con breves y ocasionales frases extraìdas del libro, tambièn de Malcolm, “Que Te Debo, Jose?”. En èsta ocasiòn Luis G. se rodea de mùsicos ya habituales en sus grabaciones, como Manoel Macìa (Madrid) y Marieta Tamarit (Valencia), y emprende nuevas colaboraciones con Teddy Baxter (Bilbao) y Nick Markham (Mallorca). De nuevo un viaje por las maravillosas composiciones de Malcolm Scarpa adaptadas al peculiar lenguaje de Caballero Reynaldo, donde el funk es pop y el country es jazz. Feliz escucha.

reynaldohispanoolivetti.htmlshapeimage_2_link_0

01 - How My Heart Sings
02 - She Was A Little Gem
03 - Do The Baccarola
04 - I Wrote A Song
05 - Gonna Pull A Party
06 - Come Closer Miss Braün
07 - Destination Wrong
08 - Frolic Wamp
09 - Tears Of Joy
10 - You Might Get Better
Tiempo Total: 35 min.

Todos los temas compuestos por Malcolm Scarpa.

Marieta Tamarit: voz
Nick Markham: voz
Manoel Macìa: guitarras cardinales
Teddy Baxter: bajo
Anìbal G.: narraciòn
Luis G.: voz, guitarra,
bajo, teclados, bateria y percusiòn

Mezclado por Luis G. 
en el Lui's Garage (Utiel - Valencia - España)
Diseño portada Fernando M. Romero
Masterizado por Shipley. Producido por Luis G.
http://www.halloffame.es/malcolmscarpa.htmhttp://www.caravancomunicacion.comshapeimage_3_link_0shapeimage_3_link_1

Hall Of Fame Records
2010


PRENSA Y COMENTARIOS

Quienes nos leen asiduamente conocen nuestra conexión espiritual con el Caballero, uno de los escasos músicos que es capaz de reinventarse constantemente sin perder sus señas de identidad. Nos gusta (escribo en plural porque existe entre nuestro círculo de colaboradores un núcleo duro de adictos a sus lanzamientos) casi todo lo que graba, porque casi todo es interesante, cuando no sencillamente imprescindible. Y si su obsesión por reivindicar a otro tipo atípico como Malcolm Scarpa nos brindó hace un año un disco entrañable, _Hispano Olivetti_, ahora nos sorprende con un segundo volumen. La presencia de la segunda palabra no es gratuita: tras pasar a Zappa por el cedazo del country, ahora arrastra a los temas de Scarpa al mundo de la música negra, con ráfagas de funk apareciendo por doquier. Aunque no es un funk previsible y convencional, claro: el continuo conducido por Aníbal, el narrador, se desgaja y recompone según el caprichoso parecer de un Reynaldo en su punto álgido de inspiración. Las canciones son las de siempre pero parecen otras, el comando que secunda al Caballero se muestra compenetrado y sin fisuras (por cierto, no se pierdan _Rozando Burbujas_, el disco que el sello valenciano acaba de editar a Manoel Macía, el guitarrista que comparte espacios siderales con Luís González) y uno acaba silbando a todas horas unas melodías que parecían imposibles de recordar. *ALFRED CRESPO* RUTA 66

Della versatilità creativa di Caballero Reynaldo esistevano già numerose prove discografiche inequivocabili che documentavano le sue proprie qualità di compositore in forma canzone o forma concept, dimostrandone la vulcanica personalità musicale capace di coniugare suggestioni pop ad elegantissime soluzioni armonico melodiche pescate "altrove". Ora, sulla scia del precedente album "Hispano Olivetti" del 2007, viene messa in evidenza la sua capacità di arrangiatore ed adattatore di musiche altrui, già evidente in occasione delle stra-versioni zappiane (elettriche ed acustiche) e non solo. Adesso ... sorpresa delle sorprese ecco una bizzarra nuova uscita discografica che sembra strizzare l'occhiolino a certe soluzioni soul intrecciate ad accattivanti tessiture di "intellipop" "a-la 10cc" oppure a riferimenti "swindoniani" Le suadenti voci femminili presenti creano un'atmosfera molto chic e confidenziale interrotte a volte dal giovane narratore Anibal e la sua macchina da scrivere "analogica" ed altre volte dal vocione del Caballero. Qualche spruzzata qua e là di fiati stile Rythm'n'blues e qualche deviazione verso la musica country o la tradizione latina o la swingin' music degli anni sessanta ... insomma un collage continuo di immagini musicali colte e mescolate tra loro con grande raffinatezza ad indicare che all'origine delle idee del Caballero "esiste una storia d'ascolti e di sensibilità più che mai unica che si nasconde tra nota e nota della singola frase musicale o del singolo metodo d'arrangiamento". Grande Caballero!.
ALESSANDRO PIZZIN - LA CAVERNA DEI VERI NOSTALGICI http://cavernanostalgica.blogspot.com

O proxecto musical de Luis González -tamén responsable do noso apreciado selo Hall of Fame- chega ao seu undécimo disco e faino coa continuación do “Hispano Olivetti” de hai dous anos. Así, volvemos recuperar dez composicións de Malcolm Scarpa nas imprevisibles mans de Caballero Reynaldo en algo máis de media hora de música coas narracións intercaladas a cargo de Aníbal G. de pequenos fragmentos do libro “Que te debo, Jose?” do propio Scarpa. Acompañando a Luis González (voz, baterías, teclados, programacións, guitarra, baixo … ), atopamos músicos habituais nas súas gravacións como Manoel Macía nas guitarras e Marieta Tamarit nas voces, e novas incorporacións como Teddy Baxter no baixo e Nick Markham nas voces. En tempos nos que moitos nos tomamos tan en serio certas propostas e análises musicais, por que relaxarnos cun exercicio de xogo e reivindicación ao mesmo tempo? E nese caso, ¿que mellor que escoitar a Luis G., músico melómano (non é tan de perogrullo a frase) e desprexuizado coma poucos, reinterpretando a un estupendo compositor como Malcolm Scarpa? Mais finalmente pregúntome eu: onde comeza o funk desde o jazz e antes de chegar ao pop? Aquí vale case todo, afortunadamente, así que a min déixenme bailar co funky de “How My Heart Sings” e “She Was A Little Gem” ou relaxarme co balanceo de “Do The Baccarola”. Pepe Cunha 1-nov-09  - abrete de orellas

Caballero Reynaldo suma y sigue. Hall of Fame ha editado recientemente el que es el noveno cedé de Luis González, una de los músicos más representativos de la escena española de las últimas dos décadas. En “Tamoxifeno Funk”, Reynaldo continúa la estela de su anterior trabajo, “Hispano-Olivetti”, a base de canciones made in Malcolm Scarpa y colaboraciones ya habituales del músico valenciano como su ya inseparable Anibal G. (que recita extractos del libro “Qué te debo, Jose?”), Manoel Macìa o Marieta Tamarit, al tiempo que emprende nuevas relaciones con Teddy Baxter y Nirck Markham. El objetivo, el mismo de siempre: tocar todos los palos y todos los estilos, para hacer una propuesta de auténtica fusión, que no es la que mezcla, sino la que surge de un conocimiento profundo de la música de calidad.
Josè Gómez - Nordesìa - Diario de Ferrol

El estilo lo tienes más que redondeado: da igual el tipo de música que elijas, todo queda reynaldizado al embutirse en tu yelmo caballeresco. Música con sello de identidad personal. Aníbal le sigue aportando una dimensión ensoñadora de cuento, que refuerza la unidad del álbum y la esencia misma de pop naíf de tu estilo: el de un angelote chapoteando en el recreo, para hacerse el gamberro en su jugueteo con las nubes. La música la habrá escrito Scarpa, pero rebosa cromosomas de tu ADN musical por todos los poros. La macabra ironía del título no consigue disimular su trasfondo de dolor, de duelo cicatrizando a fuego lento. Mis respetos. Maese Manacho
http://cavernanostalgica.blogspot.comhttp://www.halloffame.es/http://www.abretedeorellas.com/discosfebreiro07_2.htmhttp://www.halloffame.es/malcolmscarpa.htmlshapeimage_5_link_0shapeimage_5_link_1shapeimage_5_link_2shapeimage_5_link_3